WYSTAWY | InneBrzmienia
PL EN UKR
a

WYSTAWY

3-6 września | 10.00-16.00 | Dawid Ryski – plakaty muzyczny | Warsztaty Kultury, Grodzka 7

Dawid Ryski (znany również jako Talkseek lub Risky) to ilustrator, grafik i muzyk. Projektuje plakaty koncertowe, okładki płyt, ilustruje prasę. Gra na perkusji w punkowym zespole The Hidden World (zespół wystąpił na festiwalu Wschód Kultury – Inne Brzmienia w 2019 roku). Razem z żoną Anulą tworzą kolektyw rysowników Pinata Unique.

Na przestrzeni lat ilustracje Dawida Ryskiego można było oglądać m.in. w „Dużym Formacie”, „Przekroju”, „Wprost” czy „Charakterach”. Jako grafik współpracował z Łódź Design Festival, Watch Docs Festiwal, Goethe Institut, ale także z Innymi Brzmieniami, dla których przygotował w 2018 roku autorską identyfikację graficzną. Największą przyjemność sprawia mu projektowanie plakatów koncertowych, które tworzył na przestrzeni ostatnich lat dla niezliczonej ilości muzyków i wydarzeń. Regularnie współpracuje z wytwórnią Antena Krzyku.

3-6 września | 10.00-16.00 | Bauhaus – szkoła nie tylko dla dorosłych |Warsztaty Kultury, Grodzka 7

Sto jeden lat temu architekt Walter Gropius założył na niemieckiej prowincji szkołę, która zrewolucjonizowała architekturę na świecie. Pracowali w niej najwybitniejsi twórcy sztuki XX wieku: Paul Klee, Lyonel Feininger, Wassily Kandinsky, László Moholy-Nagy czy Oskar Schlemmer. Mimo że uczelnia istniała zaledwie 14 lat, Bauhaus do dziś ma wielki wpływ na architekturę i wzornictwo.

Historia szkoły Bauhaus jest fascynująca, ale jak pokazać ją dzieciom? Wbrew pozorom zadanie to nie jest takie trudne, bo była to szkoła niezwykła, rewolucyjna i kierowała się zasadami, które przemawiają do dzieci. Każde dziecko z pewnością ucieszy się, słysząc: „Nieważne, co umiesz, ważne, jaki masz w sobie talent, jeżeli ten talent nie zostanie odkryty, to nie jest twoja wina, tylko nauczyciela”. Na wystawie dzieci dowiedzą się między innymi: jak rozpoznawać domy zaprojektowane zgodnie z duchem szkoły Bauhaus i dlaczego w całej szkole pachniało czosnkiem; na jakich krzesłach według Marcela Breuera dziś powinniśmy siedzieć i jak zatańczyć matematyczny taniec; jak bawiono się w szkole – a bawiono się często i chętnie, w końcu jedna z dewiz szkoły to „razem pracujemy, razem się bawimy”.

Prezentowane na wystawie ilustracje Katarzyny Boguckiej to autorskie interpretacje słynnych fotografii, dokumentujących życie szkoły. Na ekspozycji ilustracjom towarzyszą eksponaty zaprojektowane przez profesorów i uczniów Bauhaus, a także oryginalne zdjęcia na pocztówkach i plakatach.

Kuratorki wystawy: Ewa Solarz, Beata Kuracińska
Ilustracje: Katarzyna Bogucka
Wystawie towarzyszyć będzie program warsztatowy.

3-6 września | 10.00–20.00 | Wschodni Express: Wystawa portretów autorów i okładek książkowych | Warsztaty Kultury, Grodzka 5a – parter

Seria wydawnicza „Wschodni Express” to nie tylko wysokiej jakości literatura, ale także wyjątkowy projekt graficzny. Każda okładka to starannie zaprojektowana w duchu minimalizmu grafika, będąca esencjonalnym zobrazowaniem motywu przewodniego danej książki. Łączymy walor intelektualny z estetycznym. Po co to robimy? Celem serii „Wschodni Express” jest prezentacja czytelnikom polskim najnowszych tekstów literatur wschodnich sąsiadów Polski, poruszających najbardziej aktualne dla tych społeczeństw problemy, niepozbawionych krytycznego dystansu i humoru w patrzeniu na Europę, siebie w Europie oraz Europę w sobie.

Projekt okładek: Ewelina Kruszewska
Przygotowanie graficzne zdjęć: Ilona Wałęcak
Wydawca książek: Warsztaty Kultury

Pisarze Wschodniego Expressu: Alhierd Bacharewicz, Andrej Adamowicz, Andrij Bondar, Andrij Lubka, Artem Czech, Edvīns Raups, Hałyna Kruk, Herkus Kunčius, Inese Zandere, Ingmāra Balode, Jānis Rokpelnis, Julia Cimafiejewa, Jurij Andruchowycz, Juris Kronbergs, Jurko Gudź, Kārlis Vērdiņš, Kateryna Babkina, Knuts Skujenieks, Leon Briedis, Liana Langa, Māra Zālīte, Mark Livin, Mykoła Riabczuk, Natalka Śniadanko, Ołeh Sencow, Ołeksandr Bojczenko, Orest Drul, Siarhiej Pryłucki, Uldis Bērziņš, Wasyl Słapczuk.

Podziękowania dla autorów zdjęć: Ģirts Raģelis, Kristaps Kalns, Rojs Maizītis, Jānis Deinats, Leva Andersone, Jānis Deinats, Ināra Kolmane, Toms Harjo, Egils Kronbergs, Ołeksandr Czekmeniew, Alis Balbierius, Ignac Tokarczyk, Kateryna Slipchenko, Philip Dotsenko, Igor Feciak, Jana Stefanyszyn, Oleksandr Laskin, Tetyana Davydenko, Robert Grablewski, David Ausserhofer – ZEIT-Stiftung, Literatura.lv oraz pisarzom, którzy udostępnili nam zdjęcia z archiwum prywatnego.

3-6 września | „Zapis socjologiczny” – wystawa fotografii Zofii Rydet  | wystawa plenerowa bez ograniczeń czasowych | Zaułek Hartwigów 

Zofia Rydet (ur. w 1911 r. w Stanisławowie, zm. w 1997 r. w Gliwicach) to jedna z najwybitniejszych postaci polskiej fotografii. Uhonorowana wieloma prestiżowymi nagrodami (m.in. tytułami Artiste FIAP w 1969 roku oraz Excellence FIAP w 1976 roku).

W wieku 40 lat odżyła w niej młodzieńcza fascynacja fotografią. Zachęcona sukcesami w lokalnych konkursach fotograficznych, wstąpiła do Gliwickiego Towarzystwa Fotograficznego, gdzie rozwijała umiejętności i ważne przyjaźnie z innymi fotografami. Od 1963 roku uczyła fotografii na Politechnice Gliwickiej, równocześnie rozsyłała swoje zdjęcia na międzynarodowe przeglądy fotografii w Polsce i na całym świecie. Dużo podróżowała, w latach 60. odwiedziła m.in. Jugosławię, Włochy, Egipt, Grecję, Liban, Albanię, Hiszpanię, Węgry.

Wykonywała zdjęcia reporterskie, przedstawiające dzieci, do swojego pierwszego ważnego cyklu fotograficznego pt. „Mały człowiek”. Również jej kolejne przedsięwzięcia fotograficzne poświęcone były człowiekowi: „Czas przemijania” – związany ze starością oraz cykl surrealistycznych fotomontaży i kolaży pt. „Świat uczuć i wyobraźni”. Konsekwencją fascynacji człowiekiem i celem licznych podróży po Polsce był powstający od 1978 roku monumentalny „Zapis socjologiczny”. Pod koniec lat 70. Zofia Rydet zaprezentowała jeszcze konceptualny cykl „Nieskończoność dalekich dróg”. Ostatnią ważną serią była realizowana na przełomie lat 80. i 90. „Suita śląska”, zawierająca autocytaty z wcześniejszych fotografii.

„Zapis socjologiczny”

Podobnie jak większość twórców powojennych, autorka „Zapisu socjologicznego” do fotografii dochodziła drogą amatora: poprzez namiętne fotografowanie, spotkania, dyskusje, wzajemną krytykę w gronie zapaleńców.

Już w wieku bardzo dojrzałym – w momencie sprecyzowania koncepcji Zofia Rydet miała 67 lat – zaczęła tworzyć swoje opus magnum: „Zapis socjologiczny”, cykl niemający odpowiednika w polskiej fotografii, gigantycznych rozmiarów portret ludzkiej rodziny we wnętrzu. Na główny trzon całego zbioru złożyły się wizerunki mieszkańców wsi i miast, powstałe w różnych rejonach Polski oraz za granicą. Łączy je ścisły rygor kompozycyjny. Ukazują ludzi – pojedynczo, w parach lub w grupie, na tle wybranej ściany ich mieszkania.

Na zdjęciach prezentowanych na wystawie możemy zobaczyć przedstawicieli środowiska artystycznego (malarzy, fotografów, aktorów, artystów) oraz naukowego. W całości zdigitalizowany cykl – ponad 12 000 zdjęć – jest dostępny na stronie www.zofiarydet.com.

Wystawa powstała dzięki uprzejmości i we współpracy z Fundacją im. Zofii Rydet.


W POPRZEDNICH LATACH: