Festiwalowa seria wydawnicza | InneBrzmienia
PL EN UKR
a

Festiwalowa seria wydawnicza

Tu mieszkał JonaszTu mieszkał Jonasz | Marius Burokas | tłum. Agnieszka Rembiałkowska

„Tu mieszkał Jonasz” zawiera wiersze z wszystkich czterech dotąd wydanych tomów poetyckich Mariusa Burokasa (Ideogramos, Būsenos, Išmokau nebūti, Švaraus buvimo) oraz wiersze nowe, publikowane dotąd tylko w prasie literackiej. W wyborze tym ukazana jest ewolucja stylu poety oraz reprezentacja tematów podejmowanych w jego twórczości. Książka jest spotkaniem dwóch perspektyw: zawiera wiersze, które tłumaczka uznała za interesujące dla polskiego czytelnika pod względem problematyki i pod względem artystycznym oraz wiersze, które sam autor uważa za cenne. Jest to pierwsza publikacja książkowa Burokasa po polsku.

Marius Burokas | Litwa            (ur. 1977 w Wilnie) – jest poetą, pisarzem, tłumaczem i redaktorem naczelnym internetowego magazynu literatury litewskiej „Vilnius Review”. Jest autorem czterech tomików poetyckich (najnowszy z nich „Švaraus buvimo” został wydany w 2018 roku i otrzymał nagrodę festiwalu Wiosna Poezji). Jego tomik poezji w języku angielskim „Now I Understand” ukazał się nakładem „Parthian Books” w 2018 roku. W tym samym roku ukazał się także tomik poezji wydany w języku ukraińskim „Найменші речі”. Poezja Burokasa została przetłumaczona m.in. na język polski, rosyjski, słoweński, angielski, niemiecki, francuski, niderlandzki, ukraiński. Marius Burokas tłumaczy poezję poetów amerykańskich, kanadyjskich, australijskich i innych. Jest członkiem Związku Literatów Litewskich od 2007 roku, a od 2013 roku członkiem Litewskiego Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury.


 

Porucznik Piatrowicz i chorąży DuchPorucznik Piatrowicz i chorąży Duch | Uładzimir Arłou | tłum. Bohdan Zadura

Niezwykłość tej książki polega na jej różnorodności i jednorodności zarazem. Te ballady, których akcja rozgrywa się na przestrzeni wieków, przez które przewija się cała plejada postaci historycznych i współczesnych, od kata w rodzinnym Połocku autora, przez renesansowych artystów z Padwy, Don Juana, po współczesnych poetów ukraińskich, łączy osoba autora – poety i historyka, podróżnika i archeologa własnej duszy. Niemal reportażowy weryzm łączy się z oniryzmem, liryzm przeplata się z ironią i sarkazmem, poczucie humoru często przełamuje się z poczuciem tragizmu. Czytając „Porucznika Piatrowicza i chorążego Ducha” odbywamy fantastyczną i fascynującą podróż po historii i współczesności.

Uładzimir Arłou | Białoruś(ur. 1952 w Połocku) – jeden z najbardziej popularnych białoruskich poetów, historyk i prozaik. Po studiach na wydziale historii na uniwersytecie w Mińsku, pracował jako nauczyciel i dziennikarz w Nowopołocku. Od 1988 współpracował z wydawnictwem „Mastackaja litaratura”, wtedy też wstąpił do Białoruskiego Frontu Ludowego. W 1996 zwolniony z pracy w wydawnictwie za „wydawanie wątpliwej jakości literatury historycznej i innej”, wspierał w wyborach prezydenckich kandydatów demokratycznych, w 2007 jego utwory zostały usunięte z programu szkolnego. Aktywnie działał w białoruskim PEN Clubie i w niezależnym Związku Pisarzy Białoruskich. Opublikował ponad 20 tomów prozy i kilka zbiorów poezji. W 2018 roku otrzymał za książkę Tańce nad miastem nagrodę im. Jerzego Giedroycia. Jego utwory tłumaczono na wiele języków. Po polsku ukazały się dwa wybory opowiadań: Requiem dla piły motorowej (2000, tłumacze różni) i Kochanek jej wysokości (2006, tłumacze różni, KEW) oraz tom wierszy w przekładzie Adama Pomorskiego Prom przez Kanał la Manche (2009), uhonorowany nagrodą Europejski Poeta Wolności (2010).


Wilk Jedno OkoWilk Jedno Oko | Juris Kronbergs | tłum. Olga Wiewióra

„Wilk Jedno Oko nie przegrywa swojego wyścigu ze śmiercią. Jeszcze nie. Ale jego sytuacja przedstawia się w dosyć ponurym świetle, by nie rzec – ciemnym świetle. Motyw światła przegrywającego z ciemnością również się powtarza. Jedno oko to pojedyncze widzenie, indywidualna perspektywa, która może być ważna lub nieważna, trafna lub zniekształcona, boska lub zwierzęco prymitywna – ale jest moja”.

prof. Krzysztof Zajas (ze wstępu)

Juris Kronbergs | Łotwa   (ur. 1946 w Sztokholmie) – łotewski poeta i tłumacz mieszkający w Szwecji. Studiował języki skandynawskie i bałtyckie oraz historię literatury na Uniwersytecie w Sztokholmie. Debiutował w połowie 1960 roku. Tworzył na pograniczu dwóch kultur – szwedzkiej i łotewskiej. Wśród jego przekładów poezji XX i XXI wieku znajdują się wybrane wiersze laureata Nagrody Nobla Thomasa Tranströmera oraz powieść Ulfa Erikssona Creaturesof Glass / Varelser av glas (Janis Roze, 2010). Twórczość Kronbergsa stała się jednym z najlepszych przykładów buntu w literaturze łotewskiej lat 60. Pełnił funkcję prezesa łotewskiego PEN Clubu, pracował jako tłumacz dla szwedzkiego parlamentu oraz pełnił funkcję attaché kulturalnego w łotewskiej ambasadzie w Sztokholmie. Zmarł 6 lipca 2020 roku.

 

 


Ten sam kurz drogiTen sam kurz drogi | Wasyl Słapczuk | tłum. Wojciech Pestka

Powieść Wasyla Słapczuka to spojrzenie w głąb ludzkiej egzystencji oraz próba uporządkowania świata, ponownego określenia czym dzisiaj jest dobro i zło, wytyczenia granic, po przekroczeniu których jednostka traci swoje człowieczeństwo i staje się agresywnym, niebezpiecznym zwierzęciem. Główny bohater, pisarz i weteran wojny w Afganistanie, w wyniku kryzysu wieku średniego decyduje się na wyjazd do sanatorium. Zawarte tam nowe znajomości i przebyte doświadczenia zmuszają go do refleksji nad sobą.

Wasyl Słapczuk | Ukraina        (ur. 1961 w Nowym Zboryszowie na Wołyniu) – poeta, prozaik, krytyk literacki, literaturoznawca, tłumacz. Służbę wojskową odbywał w Afganistanie, gdzie został ciężko ranny. Autor kilkunastu tomików poetyckich, kilku tomów powieści i opowiadań, z których w Polsce ukazały się drukiem „Kobieta ze śniegu” (2012) oraz „Księga zapomnienia” (2014), nominowana do półfinału Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus”. Autor zbiorów artykułów krytycznoliterackich, esejów i książek dla dzieci. Z języka polskiego tłumaczył wiersze Krzysztofa Sawickiego i Wojciecha Pestki. Laureat ponad dwudziestu nagród literackich, w tym Nagrody Państwowej im. Tarasa Szewczenki i Nagrody Literackiej im. Józefa Łobodowskiego. Uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.


Szatański Pomiot | Zoltán Mihály Nagy | tłum. Daniel Warmuz

Poetycka opowieść o losach młodej Węgierki z Zakarpacia, na której życiu położyły się cieniem burzliwe dzieje regionu, naznaczone wkroczeniem Rosjan w końcu II wojny światowej oraz deportacjami węgierskiej ludności do Związku Radzieckiego – tzw. „maleńkij robot”. Zhańbiona przez sowieckich żołnierzy i wzgardzona przez wiejską społeczność Eszter postanawia – wbrew obawom i lękowi – urodzić nieślubne dziecko i zawalczyć o miłość swojego życia.

Zoltán Mihály Nagy | Węgry (ur. 1949 r. w Mużijewie/Nagymuzsaly) – poeta, prozaik, redaktor, jeden z ważniejszych reprezentantów literatury węgierskiej tworzonej na Zakarpaciu w Ukrainie. Laureat m.in. Nagrody im. Attili Józsefa (2005) i Sándora Máraiego (2021). Debiutował tomem wierszy Dolgok igézetében (1983, Pod urokiem rzeczy). Uznanie na Węgrzech przyniosła mu powieść poetycka Szatański pomiot (1991). Jej kontynuację stanowią tytuły: Tölgyek alkonya (1996, Zmierzch dębów) i A teremtés legnehezebb napja (2004, Najtrudniejszy dzień stworzenia). Mieszka w Popovie/Csonkapapi na pograniczu ukraińsko-węgierskim.


 

LUBKA CIOCIOAndrij Lubka „Twoje spojrzenie, Cio-Cio-San” (tłum. Bohdan Zadura)

Pewnego grudniowego wieczora pijany sędzia śmiertelnie potrąca czarnym BMW żonę głównego bohatera na użhorodzkiej ulicy. Po uniewinnieniu sprawcy wypadku Mark Zadorożny postanawia sam wymierzyć sprawiedliwość i wziąć sprawy w swoje ręce. Nowa powieść Andrija Lubki rozpoczyna się jak thriller społeczny obnażający korupcję współczesnego państwa ukraińskiego. Jednak rozwój fabuły na różnych płaszczyznach czasowych zaskakująco zmienia pierwotną perspektywę.

„Moją Ralukę zabił sędzia, ale zabiło ją także to państwo, w którym coś takiego jest możliwe. W którym wszystko jest możliwe. W którym ci, którzy głoszą prawo, sieją bezprawie. Niech mnie słyszą i widzą. Za tę transmisję zapłaciłem samym sobą”.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ

 

 

 

 


Nikt tak nie tańczyłKateryna Babkina „Nikt tak nie tańczył, jak mój dziadek” (tłum. Bohdan Zadura)

Seria opowiadań ułożonych w jedną historię pięciu rodzin, których dzieci spotykają się w szkole 1 września w pierwszym roku niepodległości Ukrainy i pozostają przyjaciółmi na całe życie.

„Wtedy wysoka dziewczynka mrugnęła rezolutnie i puściła rękę swojego sąsiada z ławki, który zdążył zapomnieć nawet o swoich wątpliwościach, na tyle wszystko to było dla niego nowe i niepojęte, i przesunęła cienkimi palcami po kołnierzyku Liliczki. Z kołnierzyka odpięła plastikową myszkę, błyszczącą, szarą broszkę z elementami różu, i podała ją na dłoni zapłakanemu chłopczykowi. – To dla ciebie – powiedziała. – Prezent. Przestań płakać, proszę. Przestań natychmiast. I on, zdaje się, przestał. Może nie od razu, ale na pewno przestał”.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ

 

 

 

 


 

dzielnica-d-400x533  Artem Czech „Dzielnica D” (tłum. Marek S. Zadura)

„Wiedząc, że «Dzielnica D» jest w znacznej mierze książką autobiograficzną, szukałem w niej początków Artema jako człowieka i jako pisarza. W jakiej atmosferze i w jakim środowisku się wychowywał? Jacy ludzie i jakie wydarzenia miały na niego wpływ? Wszystko to znalazłem. Raz z humorem, raz ze smutkiem autor maluje nam zbiorowy portret kilkudziesięciu mieszkańców swojej, jak już wspomniałem, nie najładniejszej, to znaczy beznadziejnej, to znaczy całkiem zwyczajnej i typowej dzielnicy w tak samo zwyczajnym i typowym mieście ukraińskim”.
Ołeksandr Bojczenko (ze Wstępu)

Artem Czech (właśc. Artem Czerednyk, ur. 1985 w Czerkasach) – ukraiński pisarz, z wykształcenia socjolog. Autor takich książek prozą jak: „Tego nie znajdziecie w Yandex” (2007), „Kynia” (2007), „Atlas anatomiczny. Ciężko być żabą” (2008), „Plastyk” (2008), „Doc 1” (2009), „Niebieskie drzwi po lewej” (2009), „Różowe syropy” (2012) oraz non-fiction: „Historia motosportu na Ukrainie” (2013), „Awesome Ukraine. Interesting Things You Need To Know” (2017, we współautorstwie z Tamarą Krawchenko i Iryną Tsilyk). Redaktor naczelny projektów „94 dni. Euromajdan oczami TSN” (2014) oraz „Wojna oczami TSN” (2015). W okresie od maja 2015 do lipca 2016 roku pełnił służbę w szeregach Sił Zbrojnych Ukrainy. Jego pierwszą książką przetłumaczoną na język polski był „Punkt zerowy” (2019), który znalazł się wśród 5 najlepszych reportaży nominowanych do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki w 2020 roku.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ

 


 

patriotyzm-dla-opornych-400x533Kim Chun Ho alias Siarhiej Pryłucki „Patriotyzm dla opornych” (tłum. Bohdan Zadura)

Przed wami „Patriotyzm dla opornych” Kim Chun Ho, zbiór wierszy przetłumaczonych z języka północnokoreańskiego przez Siarhieja Pryłuckiego. Do końca nie wiadomo, czy Kim Chun Ho to prawdziwe imię i nazwisko autora, czy pseudonim. Co więcej, nikt nie wie, jak poeta wygląda, gdzie się urodził i wychował. Tłumacz twierdzi, że został skazany przez władze KRLD na śmierć. Siarhiej Pryłucki wciela się w północnokoreańskiego poetę na zasadzie performance’u. Prawda i fikcja mają wspólny mianownik i jest nim postać autora.
Siarhiej Pryłucki (ur. 1980 w Brześciu) – białoruski poeta, prozaik i tłumacz (z angielskiego, polskiego i ukraińskiego – tłumaczył m.in. W. H. Audena, Wisławę Szymborską, Andrzeja Bursę, Irenę Karpę). Stypendysta Homines Urbani w krakowskiej Willi Decjusza (2007) i Gaude Polonia (2013). Autor tomów wierszy „Dziewięćdziesiąte forever” (2008), „Bohater epoki stabilizacji” (2014), „Patriotyzm dla opornych” (2016). Trzykrotny finalista konkursu dla młodych pisarzy organizowanego przez Białoruski PEN Club; tom prozy „Degeneratywny słownik” (2014), wydanej pod pseudonimem Siroszka Pistonczyk, nominowany był do Nagrody im. Jerzego Giedroycia.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ

 


Antologia współczesnej poezji łotewskiej „Wszystkie ptaki, co we mnie…” (tłum. Olga Wiewióra)
wszystkie-ptaki-400x533

Prezentujemy antologię poezji łotewskiej – wyboru wierszy i tłumaczenia dokonała Olga Wiewióra. W skład antologii wchodzą wiersze jedenastu wspaniałych poetów różnych pokoleń. Wśród autorów znaleźli się: Knuts Skujenieks, Jānis Rokpelnis, Leons Briedis, Māra Zālīte, Edvīns Raups, Kārlis Vērdiņš, Ingmāra Balode, Juris Kronbergs, Uldis Bērziņš, Inese Zandre, Liāna Langa.

„Czy poezja łotewska może być interesująca dla polskich czytelników? Raczej jako tak zwane «rozpoznawanie obcego». Rozpoznawalne tu będą ogólnoludzkie tematy tak stare jak świat. Rozpoznawalny jest również wspólny dla Europy Środkowej los – urodzić się na ruinach starego imperium, doświadczyć 20 lat niepodległości, następnie ponownie wpaść pomiędzy młyńskie kamienie władzy totalitarnej i wreszcie odzyskać suwerenność – u jednych władzy politycznej (w krajach bloku socjalistycznego), u drugich także w sensie przynależenia do Związku Sowieckiego (Sowiecka Socjalistyczna Republika)”.
Marians Rižijs (ze Wstępu)

„Można odnieść wrażenie, że poeci łotewscy starszych pokoleń bardzo ostrożnie dotykają materii wiersza, operują też mową ezopową, obracają się w kręgu zwątpień mocno zaznaczających się w całej poezji Europy Wschodniej. Ich słowa zostały „zranione” relatywizmem albo fałszem języka totalitaryzmu i trzeba raz jeszcze sprawdzać ich nośność”. Andrzej Niewiadomski (z Posłowia)

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


 

marketer-400x533Ołeh Sencow „Marketer” (tłum. Bohdan Zadura)

Zbiór autobiograficznych opowiadań „Marketer” jest chronologiczną kontynuacją wydanych przez Warsztaty Kultury „Żywotów” Ołeha Sencowa (2019). 11 opowiadań, które złożyły się na ten tom, powstało w ciągu 11 dni w zakładzie karnym za kołem podbiegunowym, gdzie autor był więziony przez putinowski reżim. W tych opowieściach ukraiński filmowiec wraca do czasu młodości i studiów, opowiada o kształtowaniu wartości i hartowaniu charakteru, wiernie oddając realia społeczno-obyczajowe na rodzimym Krymie w pierwszej dekadzie ukraińskiej niepodległości.

Ołeh Sencow (ur. 1976 w Symferopolu) – ukraiński reżyser filmowy, prozaik, pisarz, miłośnik gier komputerowych, aktywista społeczny, uczestnik Rewolucji Godności. Studiował ekonomię i reżyserię filmową w Moskwie. W 2012 r. debiutował na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie filmem „Gaamer”. Od 2014 r. więzień polityczny, bezprawnie skazany (2015) na dwadzieścia lat łagru przez rządy kremlowskie. W obozie odosobnienia podjął strajk głodowy. O jego uwolnienie apelowało wiele osób i organizacji na Ukrainie, w Polsce i na całym świecie. W 2018 r. odznaczony m.in. Nagrodą Sacharowa. W 2019 roku po ponad 5 latach więzienia za rzekomą działalność terrorystyczną został uwolniony.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


 

zzz_0004_Inteligentny-obiekt-wektorowy

Artem Czech „Punkt zerowy”

Artem Czech (właść. Artem Czerednyk, ur. 1985 w Czerkasach) – ukraiński pisarz, z wykształcenia socjolog. Autor książek prozą: „Tego nie znajdziecie w Yandex” (2007, zwycięstwo w konkursie „Miejska powieść młodzieżowa”), „Kynia” (2007), „Atlas anatomiczny. Ciężko być żabą” (2008), „Plastyk” (2008), „Doc 1” (2009), „Niebieskie drzwi po lewej” (2009), „Różowe syropy”(2012) oraz non-fiction: „Historia motosportu na Ukrainie” (2013), „Awesome Ukraine. Interesting Things You Need To Know”(2017, we współautorstwie). Redaktor naczelny projektów „94 dni. Euromajdan oczami TSN”(2014) oraz „Wojna oczami TSN”(2015). W okresie od maja 2015 do lipca 2016 roku pełnił służbę w szeregach Sił Zbrojnych Ukrainy.

„Punkt zerowy”to wyjątkowo szczera i bezstronna, a zarazem niepozbawiona humoru oraz dystansu do siebie i wszystkiego wokół relacja z wojny na wschodzie Ukrainy. To książka o wojnie, w której nie ma patosu i bohaterstwa, są natomiast wnikliwe, wyważone i bezpretensjonalne opisy absurdów rzeczywistości wojennej, a zarazem przemian świadomości narratora. Punkt zerowy to pierwsza linia frontu, ale też stan totalnego wyzerowania świadomości – wyzbycia się myśli, uczuć, pragnień, zależności i złudzeń.

Polskie tłumaczenie zbioru autobiograficznych esejów „Punkt zerowy”, opublikowanego na Ukrainie w 2017 roku. Książka dostała nagrodę „LitAkcent Roku 2017” w kategorii „Eseistyka i reportaż fabularny”.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


zzz_0004_Inteligentny-obiekt-wektorowy

 

Natalka Śniadanko „Frau Müller nie zamierza płacić więcej”

Natalka Śniadanko (ur. 1973 we Lwowie) – znana ukraińska pisarka, tłumaczka literatury polskiej i niemieckojęzycznej, dziennikarka. Absolwentka Uniwersytetu Lwowskiego i Uniwersytetu we Fryburgu. Autorka książek: „Kolekcja namiętności czyli Przygody młodej Ukrainki” (2001, polskie wydanie 2005), „Sezonowa wyprzedaż blondynek” (2005), „Syndrom sterylności” (2006, polskie wydanie 2008 pod tytułem „Ahatanhel”), „Mleko z macierzanką” (2007), „Kraj zepsutych zabawek oraz inne podróże” (2008), „Owadzia huśtawka” (2009, polskie wydanie 2014 pod tytułem „Lubczyk na poddaszu”), „Herbarium kochanków” (2011), „Frau Müller nie zamierza płacić więcej” (2013), „Schludne szlaczki arcyksięcia Wilhelma” (2017). Laureatka Nagrody im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego. Jej książki ukazały się w tłumaczeniach na język niemiecki, rosyjski oraz czeski. Mieszka we Lwowie.

Powieść „Frau Müller nie zamierza płacić więcej” skupia jak w soczewce kilka kontekstów czasowych, geograficznych i problemowych. Bohaterki książki mieszkają i pracują we Lwowie i w Berlinie, ruszają z wypadami turystycznymi do Wenecji i Krakowa, eksplorują własną seksualność, zmieniając partnerów i partnerki, a także zgłębiają zakamarki swojej podświadomości, przerabiając traumy z dzieciństwa spędzonego w sowieckiej Ukrainie i we wschodnich Niemczech. Kontrapunktem dla opowieści o losach ukraińskich gastarbeiterek na tle współczesności jest rozwijana w tle saga rodzinna, ukazująca obraz polsko-ukraińskiej wsi w skali prawie całego XX wieku i na swój sposób przerabiająca traumy narodowe i społeczne. Opowiedziana autentycznym, językowo bezbłędnym wielogłosem powieść artykułuje problemy spychane na margines, kwestionuje stereotypy i mitologemy, prowokuje i pobudza do rozmyślań.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


zzz_0004_Inteligentny-obiekt-wektorowy

 

Wasyl Słapczuk „Wieczorne słońce”

Wasyl Słapczuk (ur. 1961 w Nowym Zboryszowie na Wołyniu) – poeta, prozaik, krytyk literacki, literaturoznawca, tłumacz. Służbę wojskową odbywał w Afganistanie, gdzie został ciężko ranny. Autor kilkunastu tomików poetyckich, kilku tomów powieści i opowiadań, z których w Polsce ukazały się drukiem „Kobieta ze śniegu”(2012) oraz „Księga zapomnienia”(2014), nominowana do półfinału Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus”. Autor zbiorów artykułów krytycznoliterackich, esejów i książek dla dzieci. Z języka polskiego tłumaczył wiersze Krzysztofa Sawickiego i Wojciecha Pestki. Laureat ponad dwudziestu nagród literackich, w tym Nagrody Państwowej im. Tarasa Szewczenki i Nagrody Literackiej im. Józefa Łobodowskiego. Uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

„(…) lektura tych utworów jest doświadczeniem aktywizującym – do działania, redefiniowania świata, a przede wszystkim do namysłu nad sprawami pozornie oczywistymi. Bohater liryczny miniatur poetyckich Słapczuka, „chłopiec” (a właściwie chłopczyk), prowadząc nieskomplikowane dialogi na najprostsze tematy z dorosłym współrozmówcą, podważa schematy, którymi często odżegnujemy się od wysiłku poznawczego. Być może kryje się za tym cywilizacyjna potrzeba poprawności, bo jak mówi chłopiec w wierszu Słapczuka: »Nie można mówić prawdy i pozostawać uprzejmym«”.

(Halyna Dubyk, fragment recenzji „Kropki w środku”, która ukazała się w „Nowych Książkach” 4/2019)

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


zzz_0004_Inteligentny-obiekt-wektorowy

 

Herkus Kunčius „Obrazki litewskie”

Herkus Kunčius (ur. 1965 w Wilnie) – prozaik, eseista, dramatopisarz, autor słuchowisk radiowych. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Pracował jako redaktor i krytyk sztuki w czasopismach kulturalnych „Krantas” i „Literatūra ir menas”. Autor około dwudziestu tomów prozy tłumaczonej m.in. na języki angielski, duński, niemiecki, rosyjski, słoweński, szwedzki. W Polsce jego teksty były prezentowane na łamach czasopism „Literatura na świecie”, „Tekstualia” i „Korespondencja z ojcem”. Jako osobne książki w tłumaczeniu na język polski ukazały się „Moja walka bambino” (2001) oraz „Litwin w Wilnie” (2014). Herkus Kunčius jest członkiem zarządu Polsko-Litewskiego Forum Dialogu i Współpracy im. Jerzego Giedroycia. W latach 2011–2015 był przewodniczącym litewskiego PEN Clubu. Laureat licznych nagród literackich. W 2019 r. odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi RP za zasługi w rozwijaniu polsko-litewskiej współpracy kulturalnej.

Zawsze jest wiele rzeczy do zauważenia i zrozumienia w efemerycznej rzeczywistości. Z biegiem czasu niektóre wydarzenia zasnęły, inne odrodziły się z mitami lub legendami. Dziś nikt nie może uczciwie powiedzieć, jak wyglądał świat sto lub więcej lat temu, ponieważ historia uwielbia kłamać, a teraźniejszość kusi, by zrealizować swoją własną drogę.

Powieść „Obrazki litewskie” składa się z siedmiu oddzielnych historii. Powiązanie między nimi to osobowości historyczne, które odwiedziły Litwę na dłuższy lub krótszy czas. Są to: car Rosji Piotr I, Napoleon Bonaparte, Włodzimierz Lenin, Adolf Hitler, Hannibal Lecter, Michaił Gorbaczow i księżniczka Monako – Karolina.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


zzz_0004_Inteligentny-obiekt-wektorowy

 

Ołeh Sencow „Żywoty”

Ołeh Sencow (ur. 1976 r. w Symferopolu) – ukraiński reżyser filmowy, prozaik, pisarz, miłośnik gier komputerowych, aktywista społeczny, uczestnik Rewolucji Godności. Studiował ekonomię i reżyserię filmową w Moskwie. W 2012 r. debiutował na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie filmem „Gaamer”. Od 2014 r. więzień polityczny, bezprawnie skazany (2015) na dwadzieścia lat łagru przez rządy kremlowskie. W obozie odosobnienia podjął strajk głodowy. O jego uwolnienie apelowało wiele osób i organizacji na Ukrainie, w Polsce i na całym świecie. W 2018 r. odznaczony m.in. Nagrodą Sacharowa. „Żywoty” to krótkie opowiadania, odwołujące się do czasu dzieciństwa i dorastania. To swoista próba skreślenia własnej autobiografii z przymrużeniem oka.

„Kto weźmie do rąk tę niewielką książeczkę, składającą się z ośmiu opowiadań, zapewne nie będzie potrzebował informacji o tym, kim jest jej Autor. Bo będzie wiedział. (…) W tej niewielkiej książeczce czytelnik odnajdzie obraz ulegających erozji stosunków społecznych i rodzinnych, obraz problemów w czasie upadku poprzedniego systemu, krytyczne spojrzenie na system edukacji i służbę zdrowia, a równocześnie empatię wobec ludzkiego losu i pochwałę czegoś, co można nazwać prawością lub przyzwoitością. Nie milczeć, gdy ktoś próbuje poniżyć drugiego człowieka, nawet, a może zwłaszcza, gdy ten drugi jest ułomny, jak chłopiec z zespołem Downa z opowiadania „Szpital”. Będąc opowieścią o radzieckim dzieciństwie, o Krymie, o ukraińskiej prowincjonalnej codzienności, ma równocześnie ta proza wymiar humanistyczny i uniwersalny”.

(Bohdan Zadura, fragment przedmowy do książki)

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


zzz_0004_Inteligentny-obiekt-wektorowy

 

Jurij Andruchowycz, Ołeksandr Bojczenko, Orest Drul „Worochtarium”

Jurij Andruchowycz (ur. 1960 w Stanisławowie) – poeta, prozaik, eseista, tłumacz. Autor kilku tomików poetyckich, z których w Polsce wydano „Piosenki dla martwego koguta” (2005) i „Egzotyczne ptaki i rośliny” (2007), oraz licznych tomów prozy fabularnej i non-fiction, z których w polskich przekładach ukazały się: „Rekreacje” (1994, 1996), „Erz-herz-perc” (1996), „Moscoviada. Powieść grozy” (2000, 2004), „Moja Europa. Dwa eseje o Europie zwanej Środkową” (2000, wspólnie z Andrzejem Stasiukiem), „Ostatnie terytorium” (2002), „Perwersja” (2003), „Dwanaście kręgów” (2005), „Diabeł tkwi w serze” (2007), „Tajemnica. Zamiast powieści” (2008), „Leksykon miast intymnych” (2014), „Kochankowie Justycji” (2019). Poza tym w 2014 r. ukazała się przeprowadzona przez Pawła Smoleńskiego wywiad-rzeka „Szcze ne wmerła i nie umrze. Rozmowa z Jurijem Andruchowyczem”.

Tłumacz m.in. Tadeusza Konwickiego, Brunona Schulza, Williama Shakespeare’a, Rainera Marii Rilkego, Heinricha von Kleista, Roberta Walsera, amerykańskich poetów lat 50. i 60. ХХ wieku. Utwory Jurija Andruchowycza tłumaczono na dwadzieścia języków.

Laureat licznych nagród literackich, w tym Nagrody im. Herdera, Nagrody Pokoju im. Ericha-Marii Remarque’a, Nagrody Europejskiego Porozumienia Leipziger Buchpreis, Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus”, Nagrody im. Hanny Arendt, Nagrody Vilenica.

Ołeksandr Bojczenko (ur. 1970 w Czerniowcach) – krytyk literacki i badacz literatury, eseista, tłumacz. Autor zbiorów esejów: „Coś w rodzaju chautauqua” (2003), „Chautauqua plus”(2004), „Byle książka” (2001), „Moi wśród obcych” (2012), „Mniej/Więcej” (2015). Autor licznych przekładów z języka polskiego i rosyjskiego, tłumacz m.in. Tadeusza Borowskiego, Leszka Kołakowskiego, Marka Hłaski, Jerzego Pilcha, Olgi Tokarczuk, Andrzeja Stasiuka, Daniela Odiji. Wielokrotny stypendysta programu Gaude Polonia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP. W 2014 r. został uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. W Polsce nakładem Warsztatów Kultury ukazały się jego zbiory esejów „50 procent racji” (2016) oraz „Wasi, nasi oraz inni” (2018).

Orest Drul (ur. 1960 w Stryju) – dziennikarz, publicysta, politolog, analityk, redaktor naczelny czasopisma internetowego Zbruc.eu. W latach 80. współtworzył podziemne wydawnictwo „Jewszan-zilla”, na początku lat 90. był jednym z autorów i redaktorów tygodnika „Post-Postup”, natomiast w latach 1998–2002 redaktorem naczelnym dziennika „Postup”. Redagował czasopismo „Misto. Polis”, polskojęzyczne czasopismo „Ukraїna”, był także redaktorem eksperymentalnych projektów telewizyjnych. Członek nieformalnych grup intelektualistów ukraińskich – Nestorowskiej Grupy, Uniowskiej Grupy oraz Inicjatywy Zarwanickiej. Laureat Nagrody im. Ołeksandra Krywenki „Za postęp w dziennikarstwie”.
„Worochtarium”to spokojna rozmowa trzech starych przyjaciół. Jest ona tak szczera i trafna, że chciałoby się siedzieć obok pisarzy, słuchać i od czasu do czasu włączyć się w rozmowę lub odwzajemnić uśmiech, będący cichym zrozumieniem. Rozmowę prowadzą Jurij Andruchowycz, Ołeksandr Bojczenko, moderuje Orest Drul.

Rozmowy o narodzinach książek, krytyków i nagród literackich, nauczaniu rzemiosła literackiego. O rytmie i poczuciu mowy, o dobrym tekście, o poezji i prozie. O literaturze rosyjskiej i tłumaczeniu Biblii. O życiu. Aby zrozumieć te rozmowy, należy głębiej zanurzyć się w kreatywność artystów, zajrzeć do wewnętrznej kuchni procesu literackiego i stać się jego uczestnikiem.

(Źródło:https://pabulum.com.ua/product/vorohtarium/ – Wydawnictwo Pabulum)

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


zzz_0004_Inteligentny-obiekt-wektorowy

 

Kateryna Babkina „Sonia”

Polskie tłumaczenie powieści „Соня” wydanej na Ukrainie w 2013 roku i nominowanej do ukraińskiej nagrody Książka Roku BBC 2013.

Historia młodej Ukrainki Soni, pokazuje, że gotowość do bycia matką nie zawsze pojawia się wraz z wieścią o ciąży. Bohaterka powieści, znalazłszy się na życiowym zakręcie, udaje się w podróż, by spotkać własnego ojca, którego nigdy nie poznała, wierząc, że pomoże jej to odnaleźć własną tożsamość i w przyszłości nawiązać lepszą więź z dzieckiem. Podróże jednak nie zawsze przynoszą rozwiązanie, jakie sobie wyobrażamy. Historia nieprzewidywalna, pełna zwrotów akcji i opisów niekiedy magicznych, co może wynikać z wyjątkowego stanu Soni.

Kateryna Babkina (ur. 1985 w Iwano-Frankiwsku) – znana ukraińska pisarka, dziennikarka, scenarzystka i menedżerka kultury. Autorka kilku tomików poezji (debiut „Ognie św. Elma”, 2002), powieści „Sonia” (2013), zbiorów opowiadań, książek dla dzieci, a także scenariuszy filmowych oraz sztuki „Hamlet Babylon”, wystawianej w Kijowie, Genewie i Wiedniu. Jej twórczość tłumaczona jest na angielski, czeski, francuski, hiszpański, niemiecki, szwedzki, rumuński, rosyjski i hebrajski. W 2017 r. nakładem wydawnictwa Warsztatów Kultury ukazał się zbiór opowiadań „Szczęśliwi nadzy ludzie” (wyd. ukr. 2016), który był pierwszą książką Kateryny Babkiny wydaną w Polsce.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ

 


zzz_0000_Inteligentny-obiekt-wektorowy

Andrij Lubka „Pokój do smutku”
Polskie tłumaczenie zbioru opowiadań „Кімната для печалі” wydanego na Ukrainie w 2016 roku i nominowanego do ukraińskiej nagrody Książka Roku BBC 2016.

Zbiór opowiadań, którego głównym bohaterem autor uczynił pusty pokój. Każda z opowiadanych historii to odrębne studium samotności i smutku. Metaforycznie pusty pokój oznacza po prostu melancholię, która dopada w hotelu, opuszczonym domu, cerkwi, budynku sierocińca, ale też na słonecznej plaży. Bohaterowie opowiadań Lubki wskrzeszają romantyczny sposób odbioru świata – żyją w wyobraźni i własnych uczuciach, w których szukają schronienia przed codziennością.

Andrij Lubka (ur. 1987 w Rydze) – jeden z najciekawszych ukraińskich literatów młodego pokolenia; poeta, pisarz, eseista, tłumacz i felietonista. Zdobywca licznych nagród literackich, m.in. „Debiut” (2007) oraz „Kijowskie Laury” (2011). Dwukrotny stypendysta (2010, 2012) programu Gaude Polonia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Uczestnik festiwali literackich na całym świecie – od Rio de Janeiro do Stambułu. Tłumaczony na języki: polski, niemiecki, angielski, portugalski, rosyjski, chiński, czeski, serbski, macedoński, litewski, słowacki i turecki. W 2017 roku nominowany do Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus” za powieść „Karbid”, a za zbiór opowiadań „Pokój do smutku został laureatem Nagrody Fundacji Kowaliwów (USA) w kategorii Proza. Na podstawie jednego z opowiadań z tego zbioru stworzono film.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


zzz_0003_Inteligentny-obiekt-wektorowyHałyna Kruk „Wakacje nad Letą”  

Wybór wierszy w tłumaczeniu Bohdana Zadury. Pierwszy tomik Hałyny Kruk wydany w Polsce.

„Wakacje nad Letą” to poezja metafizyczna, w której poetka rozlicza się z doczesnością. Ludzka natura każe przypisywać rzeczom i ludziom trwałą tożsamość, tymczasem wszystko podlega nieustannym przemianom. Autorka przekonuje, że tylko zrywając z tym, co znane, do czego się przyzwyczailiśmy, można pozostać autentycznym. Ostatecznie i tak przychodzi kres, który nieubłagalnie rozrywa pozornie nierozerwalne, dlatego też „życie to naprawdę to / co utraciliśmy”.

Hałyna Kruk (ur. 1974 we Lwowie) – pisarka, tłumaczka, scenarzystka, historyk literatury. Autorka 5 tomików poezji: „Podróże w poszukiwaniu domu” (1997), „Ślady na piasku” (1997), „Twarz poza zdjęciem” (2005), „Współistnienie” (2013) i „Dorosła” (2017). Jej wiersze i utwory prozatorskie weszły do licznych antologii i były tłumaczone na wiele języków. Autorka 5 książek dla dzieci, z których dwie ukazały się w 15 językach (w ramach międzynarodowego projektu literatury dla dzieci „Step by Step”). Tłumaczy z polskiego, białoruskiego i rosyjskiego (drukiem ukazały się m.in. wiersze Kazimierza Wierzyńskiego, „Tajemnica chińskiego pokoju” Stanisława Lema, „Toast za przodków” Wojciecha Góreckiego). Laureatka kilku międzynarodowych konkursów literackich, stypendystka programu Gaude PoloniaMinistra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2003, 2010) i Homines Urbani Willi Decjusza w Krakowie (2005) oraz Bałtyckiego Centrum Pisarzy i Tłumaczy na wyspie Gotland (Szwecja, 2007, 2018). Wiceprezeska Ukraińskiego PEN Clubu. Mieszka we Lwowie, wykłada na Uniwersytecie Lwowskim.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


zzz_0005_Tło

Julia Cimafiejewa „Cyrk i inne wiersze”
Wybór wierszy i tłumaczenie Bohdana Zadury.

Emocjonalna poezja, w której zwięzłe formy wierszy wzmacniają dynamikę i intensywność obrazowania. Metafora wędrownego cyrku z korowodem barwnych postaci i zdarzeń dobrze oddaje chaos egzystencji. Tomik przepełnia marzenie o porzuceniu wszelkich form bytu i wykreowanych „ja”. Jednocześnie jest wyrazem postmodernistycznej podejrzliwości wobec wartości poznawczej języka i znaków – sensualne doświadczanie siebie i świata wygrywa tu z racjonalnością rozumu. Mimo wszystko, w poezji Cimafiejewy nie ma katastroficznych wizji kultury, lecz witalizm i afirmacja życia.

 

Julia Cimafiejewa (ur. 1982 w pobliżu Brahin) – poetka, tłumaczka, współzałożycielka i redaktorka internetowego magazynu literackiego „PrajdziSvet” (prajdzisvet.org). Autorka tomików „Księga błędów” (2014) i „Cyrk” (2016). Jej wiersze były tłumaczone na język angielski, szwedzki, niemiecki, czeski, ukraiński i inne. Jest zwyciężczynią konkursu dla młodych autorów „Exlibris”, organizowanego przez Związek Pisarzy Białoruskich. Jej tomik „Księga błędów” znalazł się na liście nagród literackich „Debiut”. W 2018 roku razem z dwoma innymi tłumaczami otrzymała nagrodę literacką „Debiut” za przekład Charlesa Bukowskiego. Brała udział w festiwalach literackich na Litwie, Ukrainie, a także w Słowenii, Czechach, Szwecji i Białorusi. Była rezydentką Bałtyckiego Centrum Pisarzy i Tłumaczy (2013, 2017).

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


zzz_0002_Inteligentny-obiekt-wektorowy

Ołeksandr Bojczenko „Wasi, nasi oraz inni”      

„Wasi, nasi oraz inni” to zbiór esejów, w którym Ołeksandr Bojczenko „tropi” następców pierwszego europejskiego intelektualisty – Sokratesa, których obecność w literaturze świadczy o dojrzałości społeczeństwa, a jednocześnie jest wyrazem jego sumienia. Kim więc są współcześni mędrcy literatury?

Wasi – to myśli autora o polskich pisarzach, wśród których znaleźli się Gombrowicz, Kołakowski, Herling-Grudziński, Herbert; nasi – to refleksja nad literaturą ukraińską, w szczególności nad pierwszym literackim „pokoleniem odzyskanym”; inni zaś to kultura rosyjska.

Ołeksandr Bojczenko (ur. 1970 w Czerniowcach) – krytyk literacki i badacz literatury, felietonista, tłumacz z języka polskiego i rosyjskiego. Autor zbiorów esejów „Coś w rodzaju chautauqua” (2003), „Chautauqua plus” (2004), „Byle książka” (2011), „Moi wśród obcych” (2012), „Mniej/Więcej” (2015), „50 procent racji” (2016). Autor licznych przekładów z języka polskiego i rosyjskiego, tłumacz m.in. Tadeusza Borowskiego, Leszka Kołakowskiego, Marka Hłaski, Jerzego Pilcha, Olgi Tokarczuk, Andrzeja Stasiuka, Daniela Odiji. Wielokrotny stypendysta programu Gaude PoloniaMinistra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2005, 2008, 2013). W roku 2014 został uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


zzz_0001_Warstwa-1Mykoła Riabczuk „Poprzednie życie”      

Polskie tłumaczenie wyboru felietonów Mykoły Riabczuka – ukraińskiego krytyka literackiego, publicysty i poety.

„Riabczuk prezentuje na Ukrainie odważne i nowatorskie poglądy (…) Ośmiela się przełamywać narodowe mity, ożywia tok narracji dzięki inteligentnemu poczuciu humoru, co potęguje chęć czytania. Ironia i wolność, charakteryzujące jego pisarstwo, przywodzą na myśl najsławniejszych pisarzy polskich. Riabczuk wychodzi poza tradycyjne kategorie i stereotypy pisarstwa. Portret Ukrainy, który prezentuje w swoich książkach, jest pesymistyczny i niepokojący. A jednak sam fakt istnienia na Ukrainie tak wolnego, tak inteligentnego ducha jest dobrym powodem, by nie tracić nadziei”.
Alen Besançon, przedmowa do De la ‚Petite Russie’ à l’Ukraine

Mykoła Riabczuk (ur. 1953 w Łucku) – absolwent Politechniki Lwowskiej i Instytutu Literackiego im. M. Gorkiego w Moskwie. Był zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Wseswit” oraz wiceredaktorem czasopisma „Krytyka”. W Polsce ukazały się przekłady jego książek „Od Małorosji do Ukrainy” (2002), „Dwie Ukrainy” (2004, druga edycja 2006), „Ogród Metternicha” (2011), „Ukraina. Syndrom postkolonialny” (2015). Laureat nagrody Fundacji Polcul, kwartalnika „Akcent” oraz odznaczony odznaką honorową „Bene Merito” nadawaną przez Ministra Spraw Zagranicznych RP za działanie na rzecz dobrych stosunków polsko-ukraińskich. Obecnie pełni funkcję przewodniczącego ukraińskiego PEN Clubu i jurora Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus”. Jest współpracownikiem Instytutu Badań Politycznych i Etnonarodowych Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, prowadzi gościnne wykłady na Ukraińskim Uniwersytecie Katolickim we Lwowie oraz w Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


barykadyBARYKADY na KRZYŻU

  • Autor: Jurko Gudź
  • Opracowanie graficzne: Mykola Sobolivskyi
  • Redakcja polska: Katarzyna Plebańczyk
  • Przekład z ukraińskiego: Andrij Saweneć
  • Wydawca: Warsztaty Kultury w Lublinie
  • Seria wydawnicza: Wschodni Express
  • Lublin 2014

 

Barykady na Krzyżu to ostatni poemat Jurka Gudzia. Zrodzona w okresie stagnacji późnych lat dziewięćdziesiątych apokaliptyczna wizja starcia na barykadach w centrum ukraińskiej stolicy urzeczywistniła się w wydarzeniach kijowskiego Majdanu zimą 2013–2014 roku. Poemat podejmuje pytania, w jakim stopniu literatura potrafi odwracać, przewidzieć czy też wytwarzać rzeczywistość.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury KUP TUTAJ


50procent50 procent racji | Ołeksandr Bojczenko

  • Autor: Ołeksandr Bojczenko
  • Wydawca: Warsztaty Kultury w Lublinie
  • Oprawa: miękka
  • Wydanie w języku polskim.

„50 procent racji” to cykl znakomitych prześmiewczych historyjek z życia obywatela ZSRR, potem wolnej Ukrainy− nawiązujących formą do tradycji wschodniej skazki, której mistrzem był, trochę dziś zapomniany, a szkoda, Michaił Zoszczenko. Bez wątpienia Bojczenko dorównuje mistrzowi. Odpowiednik czeskiej komedii w prozie − pozornie błahe powiastki skrywają głęboką mądrość życiową i wiedzęo czasach współczesnych (ostatni tekst w cyklu dotyczy 2015 roku). Autor wprost odkrywa karty:„No, w ogóle to dobrze, kiedy człowiek ma poczucie humoru. Gorzej – kiedy nikomu nie może wyjaśnić, że w żadnym z przywołanych przykładów nie miał zamiaru żartować„. Bardzo osobiste felietony układają się w obraz realiów Czerniowiec, Lwowa, Krymu, również Warszawy czy Wrocławia. Teksty napisane z pazurem, ale i nostalgią, z akapitami, których żaden filozof by się nie powstydził: „Kiedy słyszę, jak ktoś – obojętne z której strony – zaczyna bić się w piersi i dowodzić,że »to nasza ziemia», od razu wyobrażam sobie jednodniowego motyla na gałęzi tysiącletniejkalifornijskiej sekwoi. Przysiadł na niej, pełen planów na przyszłość i mówi: »Moja sekwoja«”.

Ołeksandr Bojczenko (ur. 1970) – ukraiński krytyk i badacz literatury, eseista, tłumacz, kolumnista. Autor zbiorów esejów Coś w rodzaju chautauqua (2003), Chautauqua plus (2004), Byle książka (2011), Moi wśród obcych (2012), 50 procent racji (2015). Autor licznych przekładów z języka polskiego i rosyjskiego, tłumacz m.in. Tadeusza Borowskiego, Leszka Kołakowskiego, Marka Hłaski, Jerzego Pilcha, Olgi Tokarczuk, Andrzeja Stasiuka, Daniela Odiji. Wielokrotny (2005, 2008, 2013) stypendysta programu Ministra Kultury RP Gaude Polonia. W roku 2014 został uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury [KUP TUTAJ]


karbidKarbid | Andrij Lubka

  • Autor: Andrij Lubka
  • Wydawca: Warsztaty Kultury w Lublinie
  • Oprawa: miękka
  • Wydanie w języku polskim

 

„Karbid” opowiada o Miedwiediowie, wyimaginowanym zakarpackim miasteczku na granicy z Węgrami, gdzie kilka osób z miejscowej elity pod pretekstem ufundowania miastu fontanny buduje tunel pod granicą, którym chcą przeprowadzić wszystkich Ukraińców na Węgry, czyli do Unii Europejskich. W ten sposób ma wreszcie dojść do integracji Ukrainy z Europą. Ale czy ta eurointegracja faktycznie przyniesie korzyści? Czy Ukraińcy tego chcą? I komu naprawdę na tym zależy? Satyra na ukraińską teraźniejszość, oparta na wnikliwej obserwacji i analizie postaw ludzkich. Ta stosunkowo nieduża (w sensie fizycznym) książka mówi więcej o mentalności współczesnych Ukraińców niż poważne teksty publicystyczne, a na pewno mówi inaczej: w konwencji powieści łotrzykowskiej, miejscami na granicy slapstickowej komedii, miejscami ckliwego romansu, z elementami czarnego humoru. Autor pokazuje niuanse zjawisk, które tylko z oddali wydają się czarno-białe, przez co pomaga nam lepiej rozumieć współczesną ukraińską tożsamość. Czytelnicy niezainteresowani problemami Ukrainy znajdą tu po prostu lekko opowiedzianą historię z nieoczekiwanym zakończeniem.

Andrij Lubka (ur. 1987) – ukraiński poeta, prozaik, eseista, tłumacz, kolumnista, aktywista społeczny. Autor tomików poezji Osiem miesięcy schizofrenii (2007), Terroryzm (2008), Czterdzieści dolarów plus napiwek (2012), zbioru opowiadań Kiler (2012, polskie wydanie 2013), zbioru esejów i felietonów Spać z kobietami (2013) oraz powieści Karbid (2015). Wiersze Andrija Lubki ukazały się w tłumaczeniach na języki polski, angielski, niemiecki, serbski, portugalski, rosyjski, białoruski, czeski. Laureat nagród literackich „Debiut” (2007) i „Kijowskie Laury” (2011), stypendysta programu Ministra Kultury RP Gaude Polonia (2010, 2012).

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury [KUP TUTAJ]


collage„Dzień poezji śmierci dzień” oraz „Tłuścioch i leszcz” -  polskie wydania książek Andreja Adamowicza

Andrej Adamowicz (ur. 1984 w Mińsku) − poeta, prozaik, dziennikarz. Jeden z najciekawszych współczesnych białoruskich literatów. W 2012 roku za tomik Дзень паэзіі смерці дзень(„Dzień poezji śmierci dzień”) uhonorowany nagrodą za najlepszy debiut poetycki na Białorusi. Zwycięzca kilku konkursów dla młodych pisarzy i poetów, uczestnik licznych poetyckich festiwali. Poezje tłumaczone na język litewski, polski, rosyjski i ukraiński.

„Tłuścioch i leszcz” − w 2016 roku otrzymał 3. miejsce w konkursie Nagroda Literacka im. Jerzego Giedroycia. Jest to nagroda przyznawana od 2011 za najlepszą książkę roku w języku białoruskim przez białoruski PEN Club we współpracy z Ambasadą RP i Instytutem Polskim w Mińsku oraz niezależnym Związkiem Pisarzy Białoruskich.

„Dzień poezji śmierci dzień” – wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury [KUP TUTAJ]

„Tłuścioch i leszcz” - wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury [KUP TUTAJ]

 


1„Szczęśliwi nadzy ludzie” – polskie wydanie książki Kateryny Babkiny

Kateryna (Katya) Babkina (ur. 1985 w Iwano-Frankiwsku) − znana ukraińska pisarka, dziennikarka i scenarzystka. Autorka m.in. tomików poezji (debiut „Ognie św. Elma” w 2002), powieści „Sonia” (nominacja do ukraińskiej nagrody Książka Roku BBC 2013), zbiorów opowiadań, a także książek dla dzieci, w tym jednej dedykowanej dzieciom chorym na nowotwory, również autorka scenariuszy filmowych (w 2016 roku krótkometrażowy film na podstawie scenariusza Babkiny pokazywany był na Festiwalu w Cannes) oraz sztuki „Hamlet Babylon”, wystawianej w Kijowie i Genewie. Tłumaczona na angielski, czeski, francuski, hiszpański, niemiecki, szwedzki, rumuński i rosyjski, w czerwcu 2017 pierwszy przekład poezji w języku hebrajskim. Zbiór opowiadań „Szczęśliwi nadzy ludzie” (wyd. ukr. 2016) to pierwsza książka Kateryny Babkiny wydana w Polsce.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury [KUP TUTAJ]

 

 

 


3„Nogami do przodu” – polskie wydanie książki Andrija Bondara

Andrij Bondar (ur. 1974 w Kamieńcu Podolskim) − ukraiński prozaik, poeta, publicysta, tłumacz i filolog. W latach 1998−2000 redaktor naczelny gazety „Literatura Plus”, 2000−2001 zastępca redaktora naczelnego magazynu „Ewa”, 2001−2007 redaktor działu literackiego w popularnym w Ukrainie tygodniku („Дзеркало тижня”). Autor trzech tomików poezji (wiersze tłumaczone na angielski, białoruski, chorwacki, niemiecki, francuski, litewski, polski, portugalski, rumuński i szwedzki), licznych prac literaturoznawczych oraz tłumaczeń, przełożył na język ukraiński m.in. „Ferdydurke” i „Transatlantyk” Gombrowicza, „Pięknych dwudziestoletnich” Hłaski i opowiadania Mrożka. W Polsce ukazały się dotychczas jego dwie książki: tomik poetycki „Jogging” (2005) oraz zbiór felietonów „Historie ważne i nieważne” (2011). Prywatnie Andrij Bondar jest mężem pisarki Sofiji Andruchowycz.

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury [KUP TUTAJ]

 

 


„Mały leksykon medyczny wg Bacharewicza” – polskie wydanie książki Alhierda Bacharewicza

Alhierd Bacharewicz (ur. 1975 w Mińsku) − pisarz, tłumacz, dziennikarz, pracował również jako nauczyciel. Uważany za jednego z najciekawszych współczesnych literatów piszących po białorusku. Jako członek zespołu rockowego i awangardowej grupy poetyckiej Bum-Bam-Lit zaczynał od poetyckiej prowokacji (jest autorem popularnego określenia „bydlandia”), potem zdradził poezję dla prozy, ale zachował skłonność do sarkazmu i sceptycyzm. Autor książek: „Praktyczny poradnik niszczenia miast” (2002), „Naturalne zabarwienie” (2003), „Żadnej litości wobec Walentyny G.” (2006), „Przeklęci goście stolicy” (2008), „Sroka na szubienicy” (2009), „Mały leksykon medyczny wg. Bacharewicza” (2011), „Hamburski rozrachunek Bacharewicza” (2012), „Szabany. Historia pewnego zniknięcia” (2012), „Kalendarz Bacharewicza” (2014), „Żadnej litości wobec Alhierda B.” (2014), „Dzieci Alindarki” (2014), tłumaczonych na język bułgarski, czeski, niemiecki, rosyjski, słoweński, ukraiński. W Polsce jak dotąd ukazał się tylko jego zbiór opowiadań „Talent do jąkania się” (wyd. dwujęzyczne, polsko-białoruskie, KEW 2008). Laureat cenionej na Białorusi nagrody Gliniany Weles w 2002 roku. W 2006 roku wygrał sondaż portalu Nowa Europa na najlepszego białoruskiego pisarza. Czterokrotny laureat konkursu Nagroda Literacka im. Jerzego Giedroycia (2012, 2013, 2015, 2016). Mieszka w Hamburgu, pracuje w Pradze, bywa w Mińsku. Jego żoną jest Julia Cimafiejewa, znana białoruska tłumaczka, poetka oraz założycielka i redaktorka popularnego internetowego magazynu literackiego „Przejdź przez świat” (ПрадзіСвет).

Alhierd Bacharewicz jest czterokrotnym laureatem konkursu Nagroda Literacka im. Jerzego Giedroycia, przyznawanej od 2011 za najlepszą książkę roku w języku białoruskim przez białoruski PEN Club we współpracy z Ambasadą RP i Instytutem Polskim w Mińsku oraz niezależnym Związkiem Pisarzy Białoruskich:

2012 − „Mały leksykon medyczny wg. Bacharewicza” (2. miejsce w pierwszej edycji konkursu);
2013 – „Hamburski rozrachunek Bacharewicza” (2. miejsce);
2015 – „Dzieci Alindarki” (3. miejsce);
2016 – „Biała mucha, zabójca mężczyzn” (2. miejsce).

Wydawnictwo dostępne w sklepie Warsztatów Kultury [KUP TUTAJ]


iriao1IRIAO | Rogalów Analog Adventures

„Rogalów Analog Adventures” to debiutancki album tbiliskiej formacji Iriao i jednocześnie piękna ethno-jazzowa podróż przez Gruzję. Artystom nie zależy jednak na unowocześnieniu unikatowej polifonii muzyki gruzińskiej, uznanej przez UNESCO za arcydzieło niematerialnego dziedzictwa, a na nasyceniu i ozdobieniu jej elementami jazzu. Tę szczególną syntezę zaproponował David Malazonia (lider i kompozytor zespołu), opierając się na wielkim szacunku do muzyki gruzińskiej. Pozostali członkowie IRIAO dbają o to, aby wykonywać ją z największą starannością.

Iriao powstało w 2013 roku, ale pomimo dość krótkiego stażu, zostało zauważone przez publiczność wielu docenianych, międzynarodowych festiwali takich jak chociażby: Java Jazz, Borneo Jazz, Alfa Jazz oraz Wschód Kultury – Inne Brzmienia Art’n’Music Festival. Debiutancki album IRIAO został wyprodukowany przez Wschód Kultury – Inne Brzmienia Art’n’Music Festival. Nagrania zostały zarejestrowane w studiu Rogalów Analogowy.

 

Skład zespołu: David Malazonia (lider, kompozytor); Nugzar Kavtaradze (instrumenty tradycyjne); Shako Gelekva (gitara basowa); Levan Abshilava (perkusja); Gaga Abashidze (wokal); Misho Javakhishvili (wokal); Buba Murgulia (wokal)

Nagranie: Wojcek Czern, Rogalów Analogowy. Dodatkowe ślady zarejestrowane w Tbilisi przez Davida Khositashvili.

Mix: David Khositashvili.
Projekt okładki: Ewe Kruszewska
Produkcja: Warsztaty Kultury w Lublinie
Koncepcja i koordynacja: Agnieszka Wojciechowska, Rafał Chwała

Album dostępny w sklepie Warsztatów Kultury [KUP TUTAJ]