Centra, peryferia, regionalizmy: panel dyskusyjny | InneBrzmienia
PL EN UKR
a

Centra, peryferia, regionalizmy: panel dyskusyjny

15:00-17:00

Czy istnieją centra kulturowe w dzisiejszej Europie? Co znaczy dziś należeć do centrów czy peryferiów w kulturze, w literaturze ukraińskiej i polskiej? Czy jest ten podział wciąż aktualny w posthierarchicznym świecie kultury współczesnej czy może jednak jest uproszczeniem? Jakie są źródła i teleologia regionalizmów kulturowych? Z takimi lub podobnymi pytaniami zmierzą się pisarze reprezentujące różne „małe Ojczyzny”.

Uczestnicy: Wołodymyr Danyłenko, Ołeh Łyszeha, Daniel Odija, Serhij Żadan

Prowadzący: Ołeksandr Bojczenko, Tomasz Dostatni OP

Wołodymyr Danyłenko – prozaik, krytyk i badacz literatury, producent projektów literackich, doktor nauk humanistycznych. Ideolog i jeden z przedstawicieli tzw. żytomierskiej szkoły prozy. Absolwent filologii ukraińskiej Żytomierskiego Instytutu Państwowego im. Iwana Franki. Pracował jako dziennikarz, kierował Wydziałem Kultury w Urzędzie Miasta Żytomierz. W latach 1998–2000 był redaktorem czasopisma „Słowo i Czas” Instytutu Literatury Narodowej Akademii Nauk Ukrainy. W latach 2001–2006 pracował jako główny specjalista Sekretariatu Gabinetu Ministrów Ukrainy. Wydał kilka antologii współczesnej prozy ukraińskiej. Jako osobne książki opublikował m.in. zbiór opowiadań „Son iz dzioba stryża” (2006), powieści „Misto Tirowywan”, „Usypalnycia tarhaniw” (1999), „Dzeńky-breńky” (1997), „Gazeli bidnoho Ramzi” (2008), „Kochannia u styli baroko” (2011), „Kapeluch Sikorskoho” (2010), „Tini w majetku Tarnowskych” (2012) oraz zbioru esejów literaturoznawczych „Drwal na pustyni” (2008). Jego utwory w tłumaczeniach na język niemiecki zostały opublikowane w antologiach „Ein Rosenbrunnen” (1998), „Die Kürbisfürstin” (1999), „Die Stimme des Grases” (2000). Publikowany m.in. na łamach lubelskiego czasopisma „Akcent”. Mieszka w Kijowie.

Ołeh Łyszeha – ur. 1949 w Tyśmienicy, poeta, prozaik, tłumacz. Studiował anglistykę na Uniwersytecie Lwowskim, wydalony z ostatniego roku studiów za udział w drugim obiegu wydawniczym, w latach 1972­–1988 objęty zakazem druku. Dopiero w roku 1989 wydał tomik poezji Wielki most. Karnie wcielony do wojska, służbę wojskową odbył w Buriacji, gdzie zainteresował się filozofią i literaturą chińską. Ten okres jego życia znalazł odzwierciedlenie w dramacie Druhu Li Bo, bracie Du Fu. Przetłumaczył na język ukraiński utwory m. in. Ezry Pounda, T. S. Eliota, H. D. Thoreau, D. H. Lawrence’a, Marka Twaina, Sylvii Plath. W latach 1997–1998 stypendysta programu Fullbrighta. Opublikował także tomiki „Śniegowi i ogniu” (2002), „Druhu Li Bo, bracie Du Fu” (2010), „Wielki most” (2012), „Zima w Tyśmienicy” (2014). Wybór jego wierszy „The selected poems of Oleh Lysheha” (2000) przetłumaczony przez Jamesa Brasfielda został uhonorowany Nagrodą Amerykańskiego PEN. W Polsce jego wiersze tłumaczyli Ola Hnatiuk, Leszek Engelking, Bogdan Zadura. Prowadzi styl życia blisko natury, uprawiał garncarstwo i rzeźbiarstwo w drewnie.

Serhij Żadan – ur. 1974 w Starobielsku, poeta, prozaik, tłumacz. Absolwent filologii ukraińskiej i niemieckiej na Charkowskim Narodowym Uniwersytecie Pedagogicznym, obronił pracę doktorską, pracował na uczelni. Opublikował ponad 20 książek wierszy, prozy, oraz wybranych utworów, ułożył kilka antologii poezji i prozy ukraińskiej, a także antologię współczesnej poezji austriackiej „Dzieci Rainera i Marii” (2004) we własnych przekładach. Tłumaczy z języka niemieckiego i polskiego, m. in. wiersze Paula Celana i Marcina Świetlickiego. Występuje z charkowskim zespołem „Sobaky w kosmosi”, z którym nagrał 2 płyty. Laureat licznych nagród literackich, w tym „Książka Roku”, „Książka Roku BBC”, nagrody im. Hermanna Lenza (2005, Niemcy), nagrody im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego, ufundowaną przez Instytut Polski w Kijowie (2009), a także stypendiów w Polsce, Austrii, Niemczech. W 2005 roku we wrocławskim Biurze Literackim ukazał się w przekładzie Bohdana Zadury jego tom wierszy „Historia kultury początku stulecia”. W przekładach Michała Petryka opublikowane zostały jego książki „Big Mac” (2005), „Depeche Mode” (2006), „Anarchy in the Ukr” (2007), „Hymn demokratycznej młodzieży” (2007), „Odsetek samobójstw wśród klaunów” (2009). Jego książki zostały przetłumaczone na 16 języków. Mieszka w Charkowie.

Tomasz Dostatni OP – dominikanin,  założyciel Ośrodka Kultury Chrześcijańskiej w Pradze. Autor kilkudziesięciu programów telewizyjnych m. in: „Rozmowy w drodze”. Członek rady redakcyjnej czeskiego czasopisma teologicznego „Salve”. Pomysłodawca i prowadzący wile debat i konserwatoriów m.in.: „Przedsiębiorczość – kultura – religia”, cykl debat filozoficznych „Jak żyć” oraz „Debaty Dwóch Ambon”. Zaangażowany w ruch ekumeniczny, dialog z innymi religiami oraz dialog społeczny. Był członkiem międzyresortowego zespołu doradców przy premierze RP do spraw Polonii i Polaków za granicą. Jest członkiem rady Fundacji św. Wojciecha – Adalberta.